همزمان با ادامه و گسترش جنگ و جنایت دولت های غربی علیه مسلمانان در غرب آسیا (خاورمیانه)، سینمای غرب نیز تولید فیلم هایی با رویکرد ضداسلامی را افزایش داده است. اغلب این فیلم ها فرمول های ثابت و کلیشه ای معرفی می کنند و نمایش مسلمانان به عنوان خرابکار و تروریست را به کار می برند، اما بخشی نیز سعی می کنند در قالب روایت هایی به ظاهر بشردوستانه و صلح طلبانه، تصویری تحریف آمیز را از جنایات ضدانسانی غرب درباره مسلمانان ارائه دهند.
حضرت محمد(ص) می فرمایند : "فرزندان خود را به نام های نیك خطاب كنید" آن چه می گوییم در حقیقت فكری است كه بیان می شود. كلمه ها و اندیشه ها دارای امواجی نیرومند هستند كه به زندگی و امورمان شكل می دهند.
من و تو، ما و شما به طور حتم می توانیم با استفاده از كلمه ها و اصطلاح های مثبت در سطحی وسیع انرژی مثبت را بین همه پخش كنیم.
امروزه ثابت شده كه كلمات منفی نیروی منفی به سمت شخص می فرستند و او را به سمت منفی و بیماری سوق می دهند! به طور مثال وقتی به ما می گویند خسته نباشی دراصل خستگی را به یادمان می آورند و ناخودآگاه احساس خستگی می كنیم (با خودتان امتحان كنید) اما اگر به جای آن از یك عبارت مثبت استفاده شود نه تنها نیروی ازدست رفته، ترمیم و خستگی جسم را ازبین می برد بلكه نیروی مثبت و سازنده ای را به افراد هدیه می دهیم.
خانمی به صدای پایم ، تمام هیکل ش را از در خانه بیرون می آورد که ببیند کیست. تمام هیکل ش را. تمام هر آنچه را که هر کسی نباید ببیند.
احتمال نداد که من هم جنس ش نباشم؟
و اما...
مرد کوری از فاطمه زهراء (س) اجازه خواست که به خانه آن حضرت وارد شود. حضرت فاطمه (س) خود را از وی پوشانید. پیامبر (ص) با دیدن این منظره فرمودند: چرا خود را از او پوشاندی و حال آنکه او تو را نمی بیند. حضرت پاسخ دادند: اگر او مرا نمی بیند من که او را می بینم، و به علاوه شامه او بوی مرا استشمام می نماید. پیامبر (س) فرمودند: شهادت می دهم که تو پاره تن من هستی!
بعد، از دوستان کسی برای او از اعتقاد شیعه به ظهور منجی به همراه مسیح سخن می گوید.هم استاد خسته شده است ، هم ما. سری تکان می دهد و می گوید :
اولا بحث راجع به امام علی بود . و من عقیده دارم امام علی از مسیح بالاتر است . در ثانی انی مااعتقد بغیبیات کلا!!!(من به امور غیبی اعتقاد ندارم!) من شیفته ی شخصیت انسانی امام شده ام.
ما کلا مسیحی بوده ایم و بالتبع به امامت امام علی اعتقادی نداریم.(درمانده ایم این چگونه بی اعتقادی و چگونه اعتقادی است که هیچ گاه حاضر نیست اسم امیرالمومنین را بدون امام بیاورد! راستش کمی پریشان شده ایم. مگر می شود کسی بهترین سال های جوانی اش را بی اعتقاد روی چنین موضوعی کار کندو چنان ادیبانه...اما استاد بی توجه به ما ادامه می دهد.) من در خانواده ای مسیحی بزرگ شده ام که اعتقادی به این چیزها نداریم. اما بگذارید خاطره ای بامزه برایتان تعریف کنم.
همه ی ما اسم جرج جرداق نویسنده شهیر مسیحی رو تو کتاب های ادبیات دبیرستان دیدیم ، که در ایران اون رو با کتاب " الامام علی ، صوت العدالة الانسانیه" به تر می شناسند.
همیشه به خودم می گفتم چه می شود که یه مسیحی این همه شیفته ی امیر ِ ما می شه و عمرش رو صرف نوشتن پیرامون شخصیت عزیز ِ ما می کنه؟
بماند که ما ،شاید حتی یکی از این کتاب ها رو هم نخواندیم... و حتی تر برای یک بار هم که شده کل نهج البلاغه امیر رو !!!
بگذریم...
متن زیر قسمتی از سرلوحه ی بیست و چهارم کتاب "سرلوحه های رضا امیرخانی" ه با عنوان "خانه ی عاشقان امیرالمومنین" که گزارشی است از دیدار با جرج جرداق.
اگر همت داری که از اهل معرفت شوی و انسان بشوی، بشر روحانی باشی، سهیم و شریک ملائک باشی، و رفیق انبیاء و اولیاء بوده باشی; کمر همت به میان زده از راه شریعت بیا یک مقدار از صفات حیوانات را از خود دور کن، و متخلق به اخلاق روحانیین باش،راضی به مقام حیوانات و قانع به مرتبه جمادات نشو!
حرکتی از این آب و گل به سوی وطن اصلی خود که از عوالم علیین و محل مقربین است بکن تا بالکشف و العیان به حقیقت این امر بزرگ نائل باشی.
و راه وصول به این کرامت عظمی معرفت نفس است... .
این را داشته باش که انسان انسانیتش به صورت نیست، چرا که صورت بر در حمام هم می کشند. به جسمانیت هم نیست، چراکه حیوانات خبیثه هم جسم دارند. و با شره طعام و جماع هم نیست، چراکه خرس و خنزیر هم شرهشان بیشتر از توست. وبا غضب و قوه انتقام هم نیست ، چراکه سگ و گرگ هم قوه غضبشان خیلی است. بلکه خاصه انسانیت که تو را انسان کند و در شرکای دیگر یافت نشود ، علم است و معرفت و اخلاق حسنه. و علم و معرفت حاصل نشود مگر به اخلاق حسنه. چنان که مولای عارفان حضرت علی (ع) می فرماید:
علم در آسمان نیست تا به سوی شما فرود آید و در زمین نیست تا برای شما بالا آید. علم در دلهای خودتان سرشته و خمیر شده است. به اخلاق روحانییون و اهل معنی متخلق شوید تا برای شما آشکار شود.
برگرفته از رساله ی لقاء الله _ میرزا جواد آقا ملکی تبریزی
ای نفس بشنو ! ای کم شرم و حیا بشنو ! ای بی حیا بشنو ! تو همان کسی هستی که به صاحب خود خیانت کرده ، آن صاحبی که با تو رفاقت نموده و برای تو منعم شفیق و مهربانی بوده و غذاهای لطیف و لذیذ به تو ارزانی داشته و تو را محترمانه در خانه های عالی ساکن ساخته و در ظرف های پر قیمت به تو غذا عطا کرده است و تو بدترین خیانت ها را به او می کنی و در برابر دشمن او ، سر فرود می آوری و اگر به تو امر کند که برای دستیابی به بیشتر از اینها با پروردگارت مخالفت نمایی ، آنچنان از او اطاعت می کنی که برایش به سجده می افتی !
وه که چه مصیبت بزرگ و فاجعه ی عظیمی است !
آیا این درست است که رفتار تو کمتر از رفتار یک سگ با صاحبش باشد ؟! مگر نمی دانی که چه بسا صاحب سگ به جز یک استخوان خالی از گوشت ، چیزی به او نمی دهد ولی با این حال ، آن سگ در تمام شب نگهبان اوست و از خانه و گوسفندانش حراست می نماید و تا احساس کند که غریبی می خواهد به خانه داخل شود ، به او حمله ور می شود و اگرگرگی قصد حمله به گله را داشته باشد آن را دفع می نماید . و چه بسا هم صاحبش همان استخوان بدون گوشت را هم فراموش می کند به او بدهد ولی با این حال او آن وضعیت را تحمل می کند و در خانه ی صاحبش را ترک نمی کند و به در خانه ی دیگری نمی رود !
در حدیث قدسى وارد است و این حدیث را ثقه الاسلام كلینى رد کافی از حضرت صادق (علیه السلام) روایت كرده:
خداى تبارك و تعالى مىفرماید :
به عزت و جلال و بزرگوارى و رفعتم بر عرشم سوگند كه آرزوى هر كس را كه به غیر من امید بندد، به نومیدى قطع مىكنم و نزد مردم بر او جامه خوارى مىپوشم و او را از تقرب خود مىرانم یا از وصال خودم دور مىگردانم؛ آیا او در گرفتارىها به غیر من، آرزو مىبندد؛ در صورتى كه گرفتارىها به دست من است!؟ و به غیر من، امیدوار مىشود و در فكر خود در خانه جز مرا مىكوبد!؟ با آنكه كلیدهاى همه درهاى بسته نزد من است و در خانه من براى كسى كه مرا بخواند، باز است. كیست كه در گرفتارىهایش به من امید بسته و من امیدش را قطع كرده باشم؟! كیست كه در كارهاى بزرگش به من امیدوار گشته و من امیدش را از خود بریده باشم؟! من آرزوهاى بندگانم را نزد خود محفوظ داشته و آنها به حفظ و نگهدارى من راضى نگشتند و آسمانهایم را از كسانى كه از تسبیح كردن من خسته نشوند (فرشتگان) پر كردم و به آنها دستور دادم كه درهاى میان من و بندگانم را نبندند؛ ولى آنها به قول من اعتماد نكردند، مگر آن بنده نمىداند كه چون حادثهاى از حوادث من او را درهم كوبد، كسى جز به اذن من آن را از او برندارد؟! پس چرا از من رویگردان است؟! من با جود و بخشش خود آنچه را از من نخواسته به او مىدهم سپس آن را از او مىگیرم و او برگشتنش را از من نمىخواهد و از غیر من مىخواهد؟! او درباره من فكر مىكند كه ابتدا و پیش از خواستن او عطا مىكنم؛ ولى چو از من بخواهد به سائل خود جواب نمىگویم؟ مگر من بخیل هستم كه بندهام مرا بخیل مىپندارد؟! مگر هر جود و كرمى از من نیست؟! مگر عفو و رحمت دست من نیست؟! مگر من محل آرزوها نیستم؟ پس كه مىتواند آرزوها را پیش از رسیدن به من قطع كند؟ چه كسى مىتواند رشته آرزوها را به جز من قطع كند؟! آیا آنها كه به غیر من امید دارند نمىترسند؟ اگر همه اهل آسمانها و زمین به من امید بندند و به هر یك از آنها به اندازه همه آنچه همگى آرزو دارند، بدهم، به قدر عضو مورچهاى از ملك من كاسته نمىشود، چگونه كاسته شود از ملكى كه من سرپرست آن هستم؟! پس بدا به حال آنها كه از رحمت من ناامیدند و بدا به حال آنها كه نافرمانیم كنند و از من پروا ننماید.
بیازمای ! تا بدانی که خدا داشتن چه خوب است؛ چه خوب است خدا داشتنی بدون استدلال، بدون محاسبه ، بدون ادراکِ ارتباط میان در و نجار ، خانه و بنّا ، بدون چرتکه ، بدون چرا ، بدون تمام آن گله ها که از محضر او داری...
چه خوب است خدا داشتن، و خدا را شبیه خدا مجسم کردن نه شبیه انسان، نه شبیه روح ، نه شبیه هر آن چه شباهت پذیر است.
خالص و بی ریا خدا داشتن ، در ابتدای ابتدا خدا داشتن، در خلوت و خلوص ِ بی نیازی خدا داشتن، و آن گاه به راه های نجات از همه ی مشتقات این جهانی اندیشیدن . این خوب است و خوب ترین.
خدا را فقط به خاطر روشنی و نرمی بسیاری که به روح می بخشد ، به خاطر آن که دستت را در متن ظلمات ذهن می گیرد، و اشک های قلبت را پاک می کند –آن گاه که گریه بس است – باور داشته باش نه برای آن که وجودش را می توان در آزمایشگاه ها ثابت کرد یا با شاکله های پیچیده ی ریاضی به آن رسید.
پی نوشت:
1.لا وسیلة لنا الّا انت...ما را جز تو ، تا تو دستاویزی نیست...
2.متن بالا گزیده ایست از کتاب "سه دیدار با مردی که از فراسوی باور ما می آید"-نادر ابراهیمی
میگفت: حاج احمد،هروقت دلش از جفای خودی ها می گرفت و خودش را بی پناه و خسته می دید میرفت گوشه ای در خفا هر آنچه جفا دیده بود را مرور می کرد و دست آخر فریاد می زد: یا زهرا(س)
با طرح صدقه کتاب آشنا هستید؟ این طرح رو امام خامنه ای مطرح کردند .اگه آشنا نیستید ، متن زیر رو بخونید:
هیچ کدام از صدقه های مردم بهتر از نشر دانش نیست .
پیامبر اعظم (ص)
" اگر کتابخوانی فرهنگ رایج شد و در بین مردم ما جا بیفتد ، آن وقت کسانی پیدا می شوند که صدقه کتاب درست می کنند . شما ببینید چقدر روضه خوانی می شود ؛ چقدر احسان می شود ؛ چقدر به ایتام کمک می شود ؛ چقدر پول و جنس و پارچه و اینها داده می شود ؟ به همین نسبت پول برای چاپ کتاب داده می شود ؟ خیلی کم . یک وقتی در گذشته معمول بود که کسانی از تجار و بازاری های مؤمن مثل آقای کوشان پور پیدا می شدند و کتابی را چاپ می کردند و مجّانی به طلاب می دادند ؛ اما الان این کارها نمی شود یا کم می شود . چنانچه معلوم شد که کتاب خیلی خوبی هست ، این باید چاپ بشود . هر اندازه خرج چاپ آن باشد ، باید جزء صدقات جاریه قرار بگیرد ."
در روز راهپیمایی 22بهمن امسال(91) در طول مسیر غرفه ای رو دیدم که بالاش نوشته بود : صدقه کتاب . یادم به سخنان رهبر درباره طرح صدقه کتاب افتاد . جلو رفتم ؛ بله خودش بود ؛ طرح صدقه کتاب که شبکه فرهنگی کلام مطهر اون رو اجرا کرده بود . چند عنوان کتاب رو با 50درصد تخفیف می فروختندکه استقبال خوبی هم شد.
کارشون رو این طوری معرفی کرده بودند : (بفرمایید ادامه مطلب )
اول انقلاب وقتی آمده بود ، هیچ کس حمد و سوره ی نمازش را بلد نبود.خیلی ها نماز نمی خواندند.می گفتند بسم الله ، بسم الله ، بسم الله و بعد می رفتند به رکوع.اسامی ائمه را حفظ نبودند.نوامیس شان در آب گیر ها استحمام می کردند و وقتی مردان غریبه ی جهادی به ایشان رسیده بودند ، به عوض آن که عریانی شان را بپوشانند دست بر چشمانشان می گرفتندتا نبینند...
منطقه پنجاه سال بود که با تمدن ارتباطی نداشت . پس علف جلوی ماشین ریختن و سجده کردن بر آدم شهری و ...چیز غریبی نبوده است.حالا چه کسی باید شروع به کار کند؟و از کجا؟
تمدن بشاگرد آغاز می شود.مردم یاد می گیرند که چگونه خدا را پرستش کنند.احکام زکات را فرا می گیرند، ولو این که واجب الزکات باشند.زیر آسمان خدا نماز را به جماعت می خوانند.بعدتر بزرگ ترین بنای بشاگرد را می سازد . تا شهر اسس علی التقوا باشد.نه مثل مسجد ما. که مسجد هم مدرسه است ، هم سنگر است، هم محل اجتماعات است ، هم...و حالا وقتی می بینی پسر افضل سیبیل ، دوازده سال در مدرسه درس خوانده است و تازگی سطح را تمام کرده است و طلبه ی سال شش حوزه ی امام علی خمینی شهر بشاگرد است می فهمی تمدن یعنی چه!
اسامی زنان را در سر شماری ها دیده بودم.قحطی،سیل ، آبله... و حالا همین زنان مادران فاطمه اند و زهرا و زینب و مریم و...
...
سلام.این وبلاگ ،وبلاگ بسیج دانشجویی دانشکده علوم دانشگاه شیرازه.
اگه خدا قبول کنه قراره وبلاگمون به جایی تبدیل بشه که توش میتونیم از اعتقاداتمون دفاع کنیم .امیدواریم که خدای بزرگ هم توی این راه کمکمون کنه!
*هرگونه برداشت از مطالب این وب فقط با ذکر صلوات مجاز است!
مدیر وبلاگ: